Twee Violen en een Bas in Het Huys te Sinnelust

 

Het Huys te Sinnelust

De oudste muziekherberg van Amsterdam is het decor voor een muzikale schildering van de zinnelijke geneugten uit de Gouden Eeuw. Zelfs het waarschuwend woord van de dominee is voor de speellieden aanleiding voor nieuw muzikaal plezier.

 

 In Het Huys te Sinnelust, in de Gouden Eeuw de oudste muziekherberg van Amsterdam, treffen we drie speellieden aan die met volle teugen genieten van oude en en nieuwe lusten. Wijn was er om gedronken te worden, liefde om te worden bedreven. Muziek en toneel waren voor arm en rijk toegankelijk. Nieuwe genietingen, zoals het tabak ”suyghen” of het drinken van koffie, cacao en thee werden in de Gouden Eeuw uitgeprobeerd en al gauw mateloos populair geliefd. En wie zich aan geneugten overgaf deed dat zonder schuldgevoelens. “Lustigh weezen zonder vreezen”, zoals de titel van een populaire melodie uit die tijd luidt.

Zo open als men zich aan zinnelijke lusten overgaf, zo luidh was de afwijzing door de strenge dominees en hun volgelingen. De stadsbesturen kregen de moeilijke taak godvruchtigen en genieters tevreden te stellen – en slaagden daar vaak genoeg niet in!

 

Dit programma is mede mogelijk gemaakt door; Prins Bernhard Cultuurfonds, M.O.A.C. Gravin van Bylandt Stichting en Thuiskopie Fonds

terug naar boven
Prinsenmars Optocht

 

Wanneer ge bij de wijn zijt

zoekt u te vermaken

en schuwt het vies geklap

van goddelijke zaken!